امروز: چهارشنبه, ۰۸ تیر ۱۴۰۱ برابر با ۳۰ ذو القعدة ۱۴۴۳ قمری و ۲۹ ژوئن ۲۰۲۲ میلادی
چهارشنبه, ۲۲ ارديبهشت ۱۴۰۰ ۱۲:۴۲
۱
PNAZAR
نسخه چاپی

نبردهای صدر اسلام که به فتح مکه انجامید

نبردهای صدر اسلام که به فتح مکه انجامید
به گزارشتمیم نیوز

در حالی که نیروهای رومی در آخرین نبرد بزرگشان با شاهنشاهی ایران موفق به شکست دادن قوای ایرن و تحکیم پایه های خود در شامات بودند، در سرزمین های جنوبی آنها و در شنزارهای عربستان، تاریخ به گونه ای دیگر در حال شکل گیری بود. تقدیر چنین بود، سرزمینی که تا کنون هرگز در محاسبات نظامی به حساب نمی آند با بهره گیری از قدرتی هدایی به توانایی خارق العاده برسد.

بعثت حضرت محمد (ص) و پس از آن هجرت آن حضرت از مدینه در 622 میلادی درابتدا از نظر قدرت های عظیم آن زمان واقعه ای مهم محسوب نمی شد اما اوضاع به سرعت در حال تغییر بود.

در 623 میلادی قوای اسلام در نبردی کوچک اما سرنوشت ساز به نام بدر با 313 نفر نیرو سپاه 900 نفری قریش را در هم کوبیدند. نبردی که در چاه های بدر صورت گرفت، برای اولین بار نشان دادن که حضرت محمد (ص) و نیروهایش نه تها از عنصر اعتقاد بهره می برند بلکه با به کار گیری روش های جدید رزمی که اصلا برای اعراب بدوی قریش آشنا نبود از جمله استفاده از صنوف منظم فالانژ پیاده علیه سواران مهاجم، به سرعت سپاه قریش را در هم شکستند.

نبرد احد

شکست بدر برای قریش قابل تحمل نبود و آنها با سپاه عظیمی در مقیاس عرب بدوی، بالغ بر سه هزار نفر در 625 میلادی، سوم هجری، به نیروی هزار نفری مسلمانان در کوه های احد حمله بردند. حضرت محمد که می دانست برتری سواره نظام عرب قریش می تواند خطرناک باشد، به عبداله بن جبیر با 50 تیرانداز دستور داد تا مراقب حمله سواران قریش از تنگه احد باشند و آنگاه با 950 نفر نیروی خود به مقابله با قوای سه هزار نفری ابوسفیان رفت.

جنگ آغاز شد و پایداری نظام مسلمانان در کنار قدرت شمشیرزنی حضرت علی (ع) و حمزه، عموی پیامبر، سبب از هم پاشیده شدن قلب سپاه قریش شد. فرار ناگهانی سپاه قریش سبب رکت سپاه مسلمانان به تعاقب آنها شد. در این لحظه کمانداران عبداله از تنگه به پایین آمدند حال آنکه حضرت به آنها فرموده بود تا آخر جنگ در همان نقطه بمانید.

ابوسفیان که همه چیز را تمام شده می دید و حتی سر اسب خود را به سوی مکه بازگرداند، ناگهان با نهیبت خالد بن ولید، سردار صبور عرب که سواران خود را هنوز وارد کارزار نکرده بود ایستاد.

خالد تنگه بدون محافظ احد را نشان داد و گفت از همین تنگه مسلمانان را شکست می دهم. 200 سوار عرب با سرعتی عجیب تنکه بدون مراقب را دور زده و درست از پشت سر سپاه اسلام سردرآوردند. مردان مسلمان که عمدتاً پیاده بودند ناگهان متوجه حمله سواران با شمشیرهای آخته شدند. در همین حال حمزه نیز به دست غلام هنده از فاصله دور با زوبین به شهادت رسید.

ناگهان ورق برگشت. سواران قریش به ضرب شمشیرهای خود ده ها تن از شجاع ترین مسلمانان را به شهادت رساندند و نیروهای فراری قریش نیز دوباره به صحنه نبرد بازگشتند و جنگی خونین به راه افتاد. شکست احد تنها در اثر پایمردی چند نفر از مسلمانان و حضرت محمد (ص) به نابودی کامل سپاه اسلام منجر نشد اما توان رزمی مسلمانان را تا آن جا کاهش داد که تا سال ها در وضعیت تدافعی مقابل قوای مکه قرار گرفتند.

جنگ خندق

ابوسفیان در سال پنجم هجری برابر با 627 میلادی قبایل عرب را راضی کرد که به نبردی سرنوشت ساز با مسلمانان بپردازند.

نیروی ده هزار نفری اعراب که 600 نفر سوار نیز داشت به سمت مدینه به راه افتاد و چون حضرت محمد (ص) نتوانست بیش از 3 هزار نیرو جمع آوری کند تصمیم گرفتند از تجربه سلمان فارسی استفاده کرده و با حفر خندق به مقابله با اعراب مهاجم بپردازند.

اکنون مدینه از سه طرف توسط نخلستان و ساختمان و از یک طرف توسط خندق در احاطه بود و پشت خندق نیز کمانگیران مسلمان آماده تیراندازی. این بار نیز تاکتیک جدید مسلمانان سبب توقف تهاجم مکیان شد و آنها پس از 15 روز ایستادگی بدون نتیجه پشت خندق عقب نشینی کردند و دیگر ابوسفیان برای همیشه فرصت جمع کردن احزاب و قبایل علیه مسلمانان را از  دست داد.

جنگ خیبر

حضرت محمد (ص) به جز مشرکان دشمن دیگری نیز داشت. یهودیان ثابت کرده بودند که در شرایط حساس می توانند دشمنان خطرناکی باشند مانند واقعه بنی قریظه. در 628 سپاه مسلمانان به فرماندهی حضرت علی (ع) عازم قلعه های خیبر در 150 کیلومتری شمال مدینه شدند و پس از نبردی پیروزمندانه کلیه قلعه ها را فتح کردند.

فتح مکه

سپاه اسلام برای تسلط بر شبه جزیره عربستان تنها نیاز به فتح مکه داشت چرا که تقریبا تمام مناطق عربستان تحت انقیاد درآمده بود.

موفقیت های نیرویهای مسلمانان سبب شد که در 629 میلادی ابوسفیان قبول کند که حضرت محمد (ص) با 2 هزار نیرو آزادانه وارد مکه شود و به طواف کعبه مشغول شوند. در این زمان همه پی بردند که قریش سیادت خود را به مکه از دست داده است و هنگامی که در سال بعد یعنی سال هشتم هجری سپاه اسلام با 10 هزار نیروی ورزیده و منظم ناگهان پشت دروازه های مکه ظاهر شد، رمقی برای قریش نمانده بود که از ورود آنها ممانعت کند و این شهر بدون خونریزی به تصرف درآمد. اکنون همه چیز برای تاثیرگذاری مسلمانان عرب بر نقشه سیاسی جهان آماده بود.

 

بیشتر بخوانیم:

    منشأ هنر و زیبای در اقوام اولیه

 جنگ های بزرگ تاریخ - نبرد دوران سزار

 عقاید قوم ماد و سومر و آکاد

 نتایج جنگ جهانی دوم، خونین ترین جنگ تاریخ

 



+ 1
مخالفم - 0

تمام حقوق مادی و معنوی این پایگاه محفوظ و متعلق به تمیم خبر می باشد .
هرگونه کپی و نقل قول از مطالب سايت با ذكر منبع بلامانع است.