شکست دولت ویزگوت سبب به صدا درآمدن زنگ خطر در اروپای مسیحی قرن هشتم میلادی شد. آنها اکنون از شرق و غرب تحت فشار اعراب بودند.
در 713 اعراب از کوه های پیرنه گذشتند و در اولین برخورد با فرانک ها آنها را در سپتی مانی عقب راندند اما به زودی دریافتند که فرانک ها دارای قدرتی بسیار بیش از ویزگون ها و یا رمی های تضعیف شده هستند بنابراین به دنبال جمع آوری نیرو رفته و در 732 قوای انبوهی را برای حمله به مرکز فرانسه تدارک دیدند.
از آن طرف شارل مارتل، فرمانروای معروف فرانک نیز آماده برای مبارزه بود و قوای مجهز و قدرتمند او مرکب از بهترین سواران و شوالیه های اروپا آماده مبارزه تا آخرین نفس بودند.
نبرد عظیمی در پوانیه در گرفت و علی رغم رشادن نیروهای عربی آنها از فرانکی ها شکست خوردند و به گونه ای دهشت بار قتل عام شدند. شکست مذکور دلایل متعددی د اشت اما یکی از مهم ترین دلایل آن غرور اعراب بود.
نتیجه نبرد
نبرد پواتیه یکی از تعیین کننده ترین نبردهای تاریخ است. اگر در این نبرد پیروزی از آن اعراب مسلمان می شد تصرف بقیه اروپای غربی برای مسلمانان کاری نداشت چرا که آنها مشتی دولت کوچک و جدا از هم بودند و قدرت غالب اروپا فرانک ها محسوب می شدند.
شکست در پواتیه همچنین توقف کامل پیشروی اعراب در اروپای غربی را به همراه داشت. این شکست به دلیی قطعیت سبب شد تا امپراتوری امویان و پس از آن عباسیان به دنبال دست یابی به سرزمین های جدید در اروپا نروند. اروپای مسیحی به دلیل پیروزی تعیین کننده شارل مارتل او را به مانند یک قهرمان می ستایند و وی را ناجی اروپا می دانند.
بیشتر بخوانیم :
جنگ های بزرگ تاریخ - شکست خسروپرویز از هراکلیوس
چطور تمدن هلنی، تمدنی جهان شمول شد؟
