امروز: شنبه, ۰۸ آذر ۱۳۹۹ برابر با ۱۳ ربيع الآخر ۱۴۴۲ قمری و ۲۸ نوامبر ۲۰۲۰ میلادی
پنج شنبه, ۰۹ مرداد ۱۳۹۹ ۱۳:۵۴
۰
PNAZAR
نسخه چاپی

نقاشی و معماری مصر در پادشاهی میانه

نقاشی و معماری مصر در  پادشاهی میانه
به گزارشتمیم نیوز

حدود 2300 ق.م زمینداران جاه طلب به زور آزمایی با قدرت فراعنه برخاستند و کشور مصر را تقریباً تا یک سده در دریایی از ناآرامی ها و آشوب های داخلی گرفتار کردند. سرانجام یکی از امیران طیوه (تِبِس) به نام منحوتپ| توانست مصر را یکبار دیگر متحد سازد و تحت فرمان پادشاه واحدی درآورد.

در دوره حاکمیت سلسله یازدهم و دوازدهم که پادشاهی میانه خوانده می شود، به دنبال تحولی که شد هنر نیز از نو احیا شد و ادبیات نیز غنی تر گردید.

مقبره های تخته سنگی

از جمله مهمترین و مشخص کننده ترین بازمانده های مربوط به دوره پادشاهی میانه می توان از مقبره های تخته سنگی در بنی حسن نام برد.

معماری پادشاهی میانه مصر
نمونه ای از مقابر سنگی بنی حسن

 

یکی از سالم ترین مقابر مزبور مقبره خنوم حوتپ است، وی در کتیبه ای که در همان مقبره به دست آمده از شکوه این مقبره به خود می بالد و می گوید درهای آن را از چوب درخت سرو به  ارتفاع هفت کوبیت (6متر) ساخته است.

مقبره های تخته سنگی دوره پادشاهی میانه در بیشتر موارد جانشین مقبره های هرمی متعلق به پادشاهی کهن شدند. هزینه گزاف و تلاش بیهوده ای که صرف نگهداری از جسد مومیایی شده پادشاه در زیر هرمی بزرگ، آشکار و قابل نفوذ می شد، موجب پیدایش این رسم جدید تدفین مردگان گردید که در آن مقبره ها را در نقاط دور افتاده از دل تخته سنگ ها می کندند.

این مقبره ها که در جلوشان یک سرسرای ستوندار کوتاه ساخته می شد، واحدهای بنیادی معماری مصر (سرسرا یا دهلیز، تالار ستوندار و اتاقک مقدس) را شامل می شدند.

در داخل مقبره تخته سنگی آمنحت | تالاری دیده می شود که ستون هایش هیچ نقشی در نگهداری سقف ندارند بلکه مانند ستون های سرسرا بخشی پیوسته به بافت های یکپارچه تخته سنگ هستند. دیوارهای مقبره همچون روزگاران گذشته با انواع نقاشی و نقش های برجسته رنگین باموضوعاتی تقریباً مشابه موضوعاتی تقریبا مشابه موضوعات پیشین، تزئین شده بودند.

مقابر سنگی پادشاهی میانه مصر

نقاشی و پیکرتراشی

در یک نقاشی به دست آمده از مقبره خنوم حوتپ خدمتکاران را می بینیم که به غزالان آفریقایی یا جانوران اهلی شده در مصر آن زمان، علف می دهند. هنرمند در اینجا کوششی جسورانه به خرج داده است تا شانه ها و پشت دو خدمتکار مزبور را کوتاهتر بنمایاند اما چون در چارچوب خشک میثاق های زمانش کار می کرده فقط نماهای جانبی و روبرویی شان را با ترکیبی غیر عادی به هم متصل کرده است در نتیجه صحنه نقاشی کاملا متقاعد کننده است ولی پیکره های دو خدمتکار، هماهنگی بصری لازم را ندارند.

نقاشی مقبره مصر میانه

در پیکره های شبیه سازی شده متعلق به دوره پادشاهی میانه، ادرام نسبتاً ژرف تری از شخصیت و حالت روانی انسان به چشم می خورد همچنان که شبیه سازی مختصراً صدمه دیده سر آمنحت |||  یا سنوسرت ||| گواه این مدعاست. این سر با وجود کوچکی اش به بلندی 13 سانتی متر، و با آنکه در کف دست جا می گیرد، تاثیر یک شبیه سازی به اندازه طبیعی را بر بیننده می گذارد.

این شبیه سازی از سنگ اوبسیدین تراشیده، سابیده و صیقل داده شده است. کلاه یا روسری تجملی، قالب گیری قوی و تاکید بر سطوح دقیقاً مشخص شده، حکایت از اصل مصری این سر دارند. لبهای برجسته، خطوط کنار بینی و چشم ها و ابروهای سایه دار، علائم فرمانروای مصممی هستند که در غم امور جهان نیز هست و سخت به فکر فرورفته است.

این چهره، به طرز عجیبی با چهره رئالیستی و عام متعلق به دوره پادشاهی کهن تفاوت دارد و از لحاظ عیان سازی آثار نگرانی حاصل از اوضاع آشفته زمانه در روح یک پادشاه، بسیار شخصی و تقریباً صمیمانه است.

 

بیشتر بخوانیم:

 جایگاه نقاشی و نقش برجسته در پادشاهی کهن مصر

زیگورات یادگار عصر سومر

هنر اژه ای



+ 0
مخالفم - 0

تمام حقوق مادی و معنوی این پایگاه محفوظ و متعلق به تمیم خبر می باشد .
هرگونه کپی و نقل قول از مطالب سايت با ذكر منبع بلامانع است.

طراحی سایت خبری